Upadłość konsumencka — baza wiedzy bez prawniczego żargonu

Nieruchomość co do zasady wchodzi do masy upadłości i podlega sprzedaży. Prawo przewiduje jednak istotną osłonę: z sumy uzyskanej ze sprzedaży wydziela się na wniosek upadłego kwotę odpowiadającą przeciętnemu czynszowi najmu w jego miejscowości za okres od 12 do 24 miesięcy — z uwzględnieniem liczby osób na utrzymaniu i potrzeb mieszkaniowych rodziny. Alternatywą bywa pre-pack, w którym nieruchomość kupuje wskazany nabywca (przepisy nie zabraniają, by była to osoba bliska), płacąc cenę rynkową opartą na wycenie biegłego.

Samo rozpoznanie wniosku i ogłoszenie upadłości to zwykle kwestia tygodni lub kilku miesięcy. Następnie syndyk likwiduje majątek, a sąd ustala plan spłaty — standardowo do 36 miesięcy, a przy umyślności lub rażącym niedbalstwie od 36 do 84 miesięcy. Przy braku majątku i trwałej niezdolności do spłat oddłużenie może nastąpić bez planu spłaty, co znacząco skraca całą drogę. Realny horyzont to więc od kilkunastu miesięcy do kilku lat — w zależności od majątku i historii zadłużenia.

Oddłużenie nie obejmuje w szczególności: alimentów, rent odszkodowawczych, grzywien i innych kar orzeczonych przez sąd, obowiązku naprawienia szkody i zadośćuczynienia za krzywdę oraz zobowiązań umyślnie zatajonych, jeżeli wierzyciel nie brał udziału w postępowaniu. Te należności trzeba będzie regulować również po zakończeniu postępowania.

Postanowienia o ogłoszeniu upadłości i otwarciu restrukturyzacji są obwieszczane w jawnym Krajowym Rejestrze Zadłużonych — każdy może je sprawdzić. Wpisy nie są jednak wieczne: przestają być ujawniane po okresach przewidzianych ustawą (np. 3 lata od oddłużenia po wykonaniu planu spłaty). Sama współpraca ze mną i analiza sytuacji pozostają całkowicie poufne.

W upadłości konsumenckiej — tak, często właśnie wtedy ma największy sens: brak majątku nie jest przeszkodą, a przy trwałej niezdolności do spłat sąd może umorzyć zobowiązania nawet bez planu spłaty. U przedsiębiorców z kolei wniosek trzeba złożyć w terminie niezależnie od tego, czy majątek wystarczy na koszty postępowania — bo to złożenie wniosku, a nie jego skuteczność, chroni przed odpowiedzialnością osobistą.

Im pełniejszy obraz, tym precyzyjniejsza rekomendacja. Przydadzą się: lista wierzycieli z kwotami i terminami płatności, informacje o zabezpieczeniach (hipoteki, zastawy, poręczenia), korespondencja od komorników i sądów, umowy kredytowe i leasingowe, a u przedsiębiorców — bilans i rachunek wyników oraz wykaz majątku firmy. Jeśli czegoś brakuje, uporządkujemy to wspólnie — brak kompletu dokumentów nie jest przeszkodą, by zacząć.

Funkcje zastrzeżone ustawą — nadzorca układu, nadzorca sądowy, zarządca, syndyk — pełni osoba z licencją doradcy restrukturyzacyjnego. Moja rola to wszystko wokół: analiza sytuacji i wybór procedury, przygotowanie wniosków i dokumentacji finansowej, negocjacje z wierzycielami, koordynacja całego procesu i bieżąca opieka nad sprawą. Tam, gdzie ustawa wymaga licencjonowanego specjalisty, do sprawy wchodzi współpracujący ze mną doradca — a Ty masz jeden punkt kontaktu.