Przygotowana upadłość (pre-pack)

Pre-pack, inaczej przygotowana likwidacja, to instytucja prawa upadłościowego, która funkcjonuje w Polsce od 1 stycznia 2016 r. i została zapożyczona z anglosaskiego porządku prawnego, gdzie nazywana jest pre-packaged insolvency. Pre-pack zakłada złożenie — wraz z wnioskiem o ogłoszenie upadłości — wniosku o zatwierdzenie warunków sprzedaży przedsiębiorstwa, jego części albo istotnych składników majątkowych, np. nieruchomości.

W ramach tej procedury wskazuje się konkretnego nabywcę bez organizowania przetargu, zaś cenę nabycia determinuje dołączana do wniosku wycena sporządzona przez biegłego sądowego i kwota możliwa do uzyskania w ramach standardowego postępowania upadłościowego. Założeniem pre-packu jest bowiem uzyskanie ze sprzedaży kwoty wyższej niż w przypadku likwidacji masy upadłości na zasadach ogólnych. Taka forma upadłości w dużym stopniu ogranicza koszty postępowania upadłościowego, co zarazem przekłada się na większe zaspokojenie wierzycieli.

Pre-pack konsumenta

Do czasu nowelizacji ustawy instytucja ta była stosowana w sprawach dotyczących przedsiębiorców. Dzięki dodaniu art. 491² ust. 1a Prawa upadłościowego — „W postępowaniu o ogłoszenie upadłości uczestnik może złożyć wniosek o zatwierdzenie warunków sprzedaży składników majątku o znacznej wartości. Przepisy art. 56a–56h stosuje się odpowiednio." — z przygotowanej likwidacji może skorzystać również osoba fizyczna.

Konsument może zatem wskazać nabywcę, który zapłaci cenę rynkową i kupi nieruchomość w trybie egzekucyjnym, czyli bez żadnych obciążeń. Nabywca nie musi być przy tym osobą obcą dla dłużnika — przepisy nie regulują, kto może kupować nieruchomość w tej procedurze.